In de @-cultuur rekent Andrew Keen af met de internetgebruiker, of om preciezer te zijn, de content creator. Dit verslag is een tegengewicht op het ondoordachte afschieten van de gebruiker.
Het moet gezegd; al wie al eens naar een politiek getint Youtube-filmpje heeft gekeken kan meespreken over de vaak hersenloze commentaar en scheldtirades die er worden neergeklad. ‘Looser content’ heet zoiets, naar analogie van User (generated) content, een van de fundamenten van Web2.0. Maar alle user content afrekenen op deze onderste, weinig waardevolle laag van content zou even oneerlijk zijn als de algemene pers door het slijk halen omwille van het bestaan van de roddelpers. Als we user-generated content eerlijk willen benaderen, moet men dus kijken naar het kleine percentage kwalitatieve inhoud.
Neem bijvoorbeeld de online-krant OhMyNews! OhMyNews werd in 2000 opgericht door een Zuid-Koreaanse progressieve freelancer. Een professioneel dus. De online krant biedt een mix van artikels geschreven door professionals en vrijwilligers – burgerjournalisten -. Op die manier wordt op een veel diepere en intensere manier naar een nieuwsitem gekeken; Er wordt een variëteit aan opninies naar boven gebracht, vaak door mensen die meer afweten van het onderwerp dan een professionele journalist. Met 27.000 burgerjournalisten en dagelijks 1.000.000 lezers mag OhMyNews! niet langer als alternatief beschouwd worden; het is simpelweg de meest invloedrijke krant van Zuid-Korea.
OhMyNews! kent een aantal gelijkaardige initiatieven, waaronder het internationale en Belgische Indymedia. Eerder dit jaar begon Indymedia.be met het verdelen van perskaarten voor burgerjournalisten. Voor alle duidelijkheid: het is niet de kloof tussen professionele journalisten en burgerjournalisten die verkleind, maar de kloof tussen de artikels die door hen geschreven worden.
Hoe kan het ook anders? Meer dan ooit kan de burger zich door de vrijheid van informatie scholen in om het even welk onderwerp. Naast de pulpisering doet er zich nog een tweede trend voor: achtergrond wint aan belang. Waar een dagbladlezer vroeger handmatig extra informatie moest opzoeken over een onderwerp heeft hij nu een schat aan informatie over om het even welk onderwerp. Links maken de wereld kleiner en de weg naar informatie was nooit zo gemakkelijk.
De sedentarisatie van kwaliteitsvolle content
Kwaliteitsvolle content de hemel inprijzen brengt haar nog niet bij de gebruiker. Tot voor kort werd het internet vaak bekeken als een anarchistische warboel. Dat is ook waarschijnlijk deels een verklaring waarom mensen als Keen de invloed het potentieel ervan niet (durven) inzien.
De gebruiker besefte echter al gauw dat er een enorm hoeveelheid inhoud klaar ligt die om een of andere reden niet gebruikt wordt. Het mag dan ook niet verwonderen dat het de gebruikers zijn die de tools bouwen om goede content naar boven te halen en het ook de gebruikers zijn ook die beslissen wat goede content is. Daarvoor bestaan tal van webapplicaties: Digg, Technorati en Del.icio.us, zijn er enkele van.; typische fenomenen waarvan de invloed, zoals Paulussen ook vertelde, op korte termijn wordt overschat en op lange termijn wordt onderschat. De programma’s werken vaak volgens hetzelfde eenvoudige principe: een Content creator deelt zijn inhoud met de internetgebruikers die beslissen of ze de inhoud de moeite waard vinden. Vergelijk het met een straatartiest: hoe beter de act, hoe meer hij verdient. Democratischer kan haast niet.
Verspreiding via nieuwe media
Tijdens de voorstelling van de onstabiele iLiad e-reader vergat Paulussen te vermelden dat er al een aantal functionerende alternatieven op de markt zijn, zoals bijvoorbeeld de Amazon Kindle. De opkomst van dat soort apparaten zal ongetwijfeld een boost betekenen voor de user-generated content. Wat die content nu nog tegenhoud is dat ze slechts via één medium verspreidt wordt, namelijk het medium dat tot haar geboorte leidde. Zoals Paulussen al vermeldde, vindt een nieuw medium zijn plaats naast de bestaande, zonder ze te verdringen. Als we deze denkwijze doortrekken naar een nieuwe vorm van content, dan zien we dat deze unfair wordt belicht; burgerjournalistiek wordt tot op heden immers enkel via het internet verspreid. Het is niet de kwaliteit van de content die de drempel vormt, maar het medium. Stel je eens voor dat door de gebruiker gecreëerde content (blogs, analyse, nieuwsgaring, opinie,…) over dezelfde verspreidingsmogelijkheden beschikt als de professionele media: een burgerjournalistiek tijdschrift, een televisiekanaal, een radiostation, en ja, een dagblad. Hoe zou de invloed van de burgermedia zich dan verhouden tegenover de professionele? Natuurlijk is het niet realistisch burgerjournalstieke stukken via de traditionele media te willen verspreiden. Burgerjournalistiek moet zich niet richten op oude mediums, maar gebruik maken van de nieuwe technologie.
Hoe ziet de toekomst er dan uit? Via persagentschappen als Inter Press Service kunnen zowel de lezer als de burgerjournalist zich voorzien van ‘ruwe data’. Bovendien heeft de gebruiker ook nog eens schat aan achtergrondinfo en opiniering nadat de burgerjournalist de data herwerkt heeft. Burgerjournalisten zouden hun artikels zelfs kunnen verspreiden via gevestigde kanalen (zoals OhMyNews! maar ook bijvoorbeeld de Standaard Online) vie dewelke zo worden verdeeld naar mobiele apparaten. Het kan nog verschillende kanten uit, maar één ding is duidelijk: de toekomst staat aan de kant van de burgerjournalist.
CREATIVE COMMONS
Tags: citizen journalism, ohmynews!, user generated content, web2.0
